Rodzaje liftingu brwi
Typowe techniki to:
- technika endoskopowa: 3 - 6 nacięć (średnio 4) za linią włosów; zazwyczaj stosowana u młodych pacjentek, które nie potrzebują radykalnego odmładzania.
- technika endoskopowa ze szwami podtrzymującymi: Procedura ta jest podobna do wyżej opisywanej techniki, z tą różnicą, że używany jest materiał do szycia, który podtrzymuje mięśnie i tkankę poprzez przeszycie ich i przymocowanie lub zawieszenie ich za pomocą haczyka chirurgicznego.
- pełna technika kości czołowej: w której wykonuje się pełne, długie nacięcie od jednego końca czaszki do drugiego.
- technika "podskórny lifting brwi": technika ta wykonywana jest na przedniej linii włosów. Niektórzy chirurdzy preferują wykonanie bardziej skośnego nacięcia niż w bezpośredniej płaszczyźnie do powięzi. Według nich takie postępowanie gwarantuje mniejszą bliznę, jednak nie ma na to wystarczająco dużo dowodów. Technika ta zostawia widoczną bliznę.
- skroniowy lifting brwi (lifting boczny, lifting boczny brwi): Jest to lifting boczno przekątny. Dzięki niemu możemy uzyskać bardziej egzotyczny wygląd zewnętrznego łuku brwi lub "koci" wygląd. Może on także uwolnić fałdy skórne i małe zmarszczki na czole, gładziznę (okolicę międzybrwiową), oraz kurze łapki. Skroniowy lifting podnosi także skórę policzków i przywraca lepszą rzeźbę kości policzkowych, w okolicy których tkanka tłuszczowa i skóra obniżyły się. Lifting ten uważany jest za mocno napinający, co może stwarzać ryzyko rozciągnięcia lub poszerzenia blizn. Istnieją jego inne odmiany takie jak wewnętrzny materiał do szycia, zawieszenie i powodujący ściągnięcie mięśni. Zapytaj swojego chirurga, którą odmianę tego liftingu wykonuje.
- skroniowy lifting brwi (znany także jako boczny lifting brwi) ze szwami podtrzymującymi: Procedura ta jest podobna do wyżej opisywanej techniki, z tą różnicą, że używany jest trwały materiał do szycia, który podtrzymuje mięśnie i tkankę poprzez przeszycie ich i przymocowanie lub zawieszenie ich za pomocą haczyka chirurgicznego.