Redukcja piersi

Wiele kobiet pragnie powiększyć sobie piersi, ale również wiele z nich poddaje się operacji redukcji piersi. Posiadanie dużych piersi jest często kłopotliwe, na przykład, gdy ramiączka wpijają się w skórę, a spanie na plecach, nie wydaje się to przyjemną perspektywą. Plecy i pośladki w pewnym momencie zaczynają boleć. Co więcej, wiele młodych kobiet, po okresie dojrzewania jest narażonych na żarty ze strony rówieśników, które niekoniecznie kończą się, gdy wkraczają w dorosłe życie.
Powodów, dla których pacjentki chcą zmniejszyć piersi jest wiele: ból pleców, szyi, trudności w oddychaniu, wrzody zastoinowe (podrażnienie lub martwica na skutek stałego nacisku na skórę), czy też względy estetyczne. Wiele kobiet, których biusty są nienaturalnie duże w proporcji do reszty ciała, narzeka na ograniczenia związane z wyborem odpowiedniego ubrania lub możliwości prowadzenia bardziej aktywnego stylu życia lub czynnego uprawiania sportu.
Redukcja piersi jest niewątpliwie operacją, która może pozytywnie wpłynąć na jakość życia, nic dziwnego wiec, że zabieg zmniejszania biustu jest coraz bardziej popularny.

Czym jest zmniejszenie piersi?

Zmniejszenie piersi jest operacja polegającą na redukcji wagi, masy i wielkości piersi, w celu poprawy jakości życia pacjentki tak aby były one proporcjonalne do reszty ciała. Kobietom z większymi piersiami trudno jest ćwiczyć, uprawiać sporty, pływać, wpasować się w ubranie i stać w pozycji wyprostowanej bez odczuwania bólu po dłuższym czasie.

Przed operacją

Po pierwsze, osoba poddająca się zabiegowi powinna cieszyć się dobrym zdrowiem, nie powinna wykazywać żadnych aktywnych chorób, czy też stanów przedchorobowych oraz powinna mieć realistyczne oczekiwania co do rezultatów zabiegu. Aby osiągnąć zadowalające efekty bardzo istotna jest na tym etapie dobra komunikacja. Należy umieć wyrazić swoje oczekiwania, tak aby chirurg wiedział jak osiągnąć pożądany efekt.
Żeby poddać się operacji, stan psychiczny i emocjonalny musi być stabilny. Jest to operacja, po której następuje długi czas gojenia, dlatego też należy uzbroić się w cierpliwość.
Przed zabiegiem nie można przyjmować leków, m.in. produkty zawierające aspirynę, środki pobudzające, serotoninę, itp. Warto też przyjmować przed zabiegiem Arnikę, lub witaminę K w celu zmniejszenia opuchlizny i posiniaczenia.

Przebieg operacji

Istnieje kilka technik redukcji piersi. Blizny po redukcji piersi nie wyglądają zbyt estetycznie. Jednak stale opracowywane są nowe techniki, które pozwalają na osiągnięcie coraz lepszych rezultatów. Najczęściej stosowane techniki w redukcji piersi są szypuła lub pomost; tkanka nie jest wycinana, tak więc ryzyko utraty czucia lub nekrozy brodawki sutkowej praktycznie nie istnieje. Dzięki szypule, dopływ krwi do sutka odbywa się bez zakłóceń.

Najpierw brodawka sutkowa jest przenoszona w docelowe miejsce (cały czas jest połączona z tkanka podstawową), a następnie zmniejszoną pierś rekonstruuje się wokół brodawki sutkowej, zostaje usunięty nadmiar tkanki piersiowej, tłuszczu i skóry. Jeśli jest taka potrzeba również zmniejsza się otoczkę brodawki. Nacięcie biegnie zazwyczaj wokół brodawki sutkowej i w dół płatu piersi, tworząc kształt lizaka lub kotwicy.

Skóra, która wcześniej znajdowała się nad sutkiem, zostaje przesunięta w dół w celu zmiany kształtu piersi. Choć zdarza się to rzadko, to jednak jeśli piersi są bardzo duże, sutki i otoczki mogą przed ich podniesieniem wymagać całkowitego oddzielenia. W takim przypadku, w celu osiągnięcia żądanej wielkości biustu, trzeba będzie podjąć decyzję o poświęceniu odczuć i możliwości karmienia piersią.

Przebieg pooperacyjny

Po zszyciu i założeniu chirurgicznego stanika pacjentka przewożona na salę pooperacyjną i wybudzana. Po operacji nie odczuwa się bólu, gdyż w piersiach znajduje się jeszcze mieszanka epinefryny i lidokainy. Substancja służy obkurczeniu naczyń krwionośnych i zapobieżeniu krwawieniu, a także nadmiernej opuchliĄnie, szybszej pracy serca, itp.
Często po operacji w miejscu nacięcia umieszcza się sączek, który umożliwia ujście płynów gromadzących się w operowanym miejscu. Pacjentki noszą zazwyczaj specjalne ubranie uciskowe lub odpowiedni stanik z opatrunkami.
Następnego dnia po zabiegu pacjentka będzie zachęcana do kilkukrotnego opuszczenia na chwilę swojego łóżka (chodzenie zapobiega powstawaniu zatorów i skraca utrzymywanie się opuchlizny), a po kilku dniach będzie mogła poruszać się swobodnie. Należy jednak unikać napinania się, zginania i podnoszenia, ponieważ takie czynności mogą spowodować zwiększenie obrzęku lub nawet krwawienie. Zaleca się, aby pacjentka spała na plecach unikając nacisku na biust.
Wszelkiego rodzaju dreny chirurgiczne zostaną wyjęte w ciągu kilku dni. W tym czasie można także zmienić lub zdjąć opatrunki. Szwy zdejmuje się stopniowo przez okres około 7-10 dni, ale mogą być pozostawione nawet do 14 dni. Zaleca się, aby pacjentka przez kilka tygodni, do czasu ustąpienia opuchlizny i przebarwień nosiła stanik usztywniający.
Wysiłek fizyczny należy wykluczyć przez 4 tygodnie. Opuchlizna może się utrzymywać do 3 - 4 miesięcy. Pacjentka może odczuwać mniejszą wrażliwość wokół sutka i otoczki. Zwykle jest to stan przejściowy, może się jednak utrzymywać przez okres kilku tygodni lub miesięcy. Potrzeba również trochę czasu zanim biust uzyska bardziej naturalny kształt. Nacięcia początkowo będą miały kolor czerwony lub różowy. Taki stan będzie się utrzymywał przez parę miesięcy po zabiegu.

Ryzyko i powikłania

Tkanka tłuszczowa oraz sąsiednie tkanki mogą obumrzeć, jeżeli zniszczeniu ulegnie duża część naczyń krwionośnych. Gdy naczynia krwionośne nie dostarczają krwi, tkanka tłuszczowa staje się przezroczysta, pomarańczowa i sączy się z rany. Jeżeli tkanka obumrze, konieczne jest usunięcie jej.
Może wystąpić asymetria i przebarwienia jako konsekwencja sińców. W niektórych przypadkach poważnym problemem jest utrata krwi, a także krwiaki i infekcja. Niestety operacja redukcji piersi wyklucza karmienie piersią w przyszłości. Istnieje także ryzyko utraty czucia w piersi z powodu uszkodzeń